Friday, 23 June 2017

சலைவன் வாழ்த்து – திணைகமழும் உதகைவனம்

குறிஞ்சிவன மலர்கடிகை
உதகை தாவர பூங்கா


சலைவனெனும் அயலவனின் செயல்திறமை சிகரமிதோ
தலைவனவன் ரசனையிலே வளர்ந்ததுமோர் நகர்வனமோ
பனிபடரும் வரைதொடரில் பழங்குறவர் பயன்பெரவும்
வனிதவெழில் வளர்த்தவனை வணங்குகிறேன் தமிழனென

கதிரவனின் கடுமையிலே மருதமுமே சுருண்டிவிட
இதமிதுவே எனவறிந்து கம்பெனிமார் களம்புகவே
உதகையிலே உதித்ததொரு தலைநகரம் வெயில்தணிய
யதுகையென துளிர்ந்ததுகாண் கலைமிளிரும் மலர்வனமும்

மலர்வழியே உவமைகளை உறுகவியோர் உணர்த்தினரே
பலரறியா புதுமலரால் உதகையிலே உழவுசெய்தெ
திணைகமழும் தமிழ்மொழியும் திளைக்கிறதோ புதுவரவால்
அணைத்ததுயார் இயற்கையன்றோ இலக்கணமே மறுமலர

அறம்பொருளும் அகத்திணையும் பழம்புலவர் பரவிவர
குறிஞ்சிவன மலர்கடிகை செடிமரங்கள் அறிவியலாம்
புவிபொலியும் புதுகலையை தமிழ்புரிந்த சலைவன்வழி
நவிலுகிறேன் திணைவளர பலவிரும்பி இவண்கோபு

 
சலைவன் நினைவகம், கன்னேரிமுக்கு

ஜான் சலைவன், நினைவகத்தில் ஓவியம்

முதன்முறை கடந்த மே மாதம் உதகமண்டலம் சென்றேன். கோவையில் ஒரு தொல்லியல் மாநாட்டில் பங்கேற்றபின், நண்பர் ஓவியர் விசுவனாதனுடன் இரண்டு நாள் கோத்தகிரி பயணம், அதில் ஒரு நாள் உதகை சென்றேன். இருளர், படகர், தோடர், கோத்தர், குரும்பர் எனும் ஐந்து மக்கள் வாழும் மலைகளுல் உதகமண்டலமும் ஒன்று. கோத்தர் வாழும் மலை (கிரி) கோத்தகிரி. ஜான் சலைவன் எனும் ஆங்கிலேய அதிகாரி 1819இல் கோத்தகிரி வந்து அதன் இயற்கை எழிலில் மயங்கினார். அதைவிட மதறாஸ் மாகாண கோடை வெயிலிலிருந்து தப்பித்து தஞ்சம் புக இதை விட சிறந்த இடம் ஏதுமில்லை என்று உணர்ந்தார்.

பின்னர் கோடைக்கால ராஜ் பவன் உதகையில் உருவாகி அதற்கு ஒரு தோட்டமும் அமைந்தது. அந்த தோட்டமே பின்பு ஒரு தாவர பூங்காவாக மாறியது. இன்றும் கண்காட்சிக்கும் ஆராய்ச்சிக்கும் சிறந்த தடமாக விளங்குகிறது.

இங்கிலாந்தின் தலைநகர் லண்டனில் உலகின் பிரதான ஆராய்ச்சி தாவர பூங்காவாக கியூ தோட்டம் திகழ்கிறது. விசித்திரம்! உதகை பூங்காவை வடிவமைத்தவ தாவர நிபுணரின் பெயரும் கியூ! பரிணாம வளர்ச்சி கொள்கைக்கு புகழ்பெற்ற சார்ல்ஸ் டார்வினின் நெருங்கிய நண்பர் ஜோசஃப் ஹுக்கர் அக்காலத்தில் லண்டன் கியூ தோட்டத்து ஆளுனர். ஹுக்கர் உலகின் மிகச்சிறந்த தாவர ஆய்வாளரில் ஒருவர். இமய மலையிலும் சில வருடங்கள் அவர் தாவர ஆய்வுகளை நடத்தினார். தென் அமெரிக்காவில் விளையும் ரப்பர் மரத்தை ஆசியாவுக்கு அறிமுகம் செய்து மிகப்பெரும் ரப்பர் தோட்டங்களுக்கு மற்ற வணிக செடிமரங்களுக்கும் வழி வகுத்த புகழுக்கு உரியவர்.
1848ல்  கியூ வடித்த முதல் தாவர தோட்டம்

இருளர், படகர், தோடர், கோத்தர், குரும்பர்

உதகமண்டலம் 1837,
சல்லைவன் நினைவகத்தில் ஓவியம்
உதகமண்டலம், மே மாதம் 2017
(
பங்குனி ஹேவிளம்ப வருடம்)

ஹுக்கர் வட இந்தியாவில் செய்ததற்கு, தமிழகத்தில் சலைவனின் முன்னோடி. சலைவனுக்கும் சென்னையில்  ஆண்டர்சன், புக்கானன், என்று சில தாவரவியல் முன்னோடிகள் கோலோச்சினர். சலைவன் சான்றோராய் மலைவாழ் மக்களின் நினைவில் நிற்கிறார். ஐரோப்பிய காய், கனி, மலர் வகைகளை உதகைக்கு அறிமுக படுத்தி, தோடர் கோத்தர் போன்றோரை சமகால சமூகத்தில் சேர்த்தவர். கோத்தகிரி அருகே உள்ள படகர் கிராமம் கன்னேரிமுக்கு. அங்கே அவர் முதலில் தங்கிய வீட்டை மாவட்ட ஆட்சியர் புனரமைத்து ஒரு நினைவகமும் சிலையும் நிறுவியுள்ளார். அந்த நினைவக இயக்குனர் திருமதி காயத்ரி பொருமையாக பல தகவல்களை அள்ளி தந்தார்.

தாவரவியலில் எனக்கு நுனிப்புல் மேயும் ஆர்வமுண்டு; ஆழமில்லை. தாவரஙக்ளின் வரலாறும் மலர்களின் வரலாறும் மிக சுவராசியமானவை. சமீப கால பரிணாம உயிரியல் ஆய்வுகளின் படி விலங்கினங்கள் தோன்றி பத்து கோடி ஆண்டுகள் பின்னரே தாவரங்கள் தோன்றின. அப்படியானால் அதற்கு முன் விலங்குகள் எதை தின்று வாழ்ந்தன? வேறு கட்டுரையில் எழுதுகிறேன்.

உதகை கோத்தகிரி போன்ற பழங்குடி மக்கள் சங்கம் முதல் நாயக்கர் காலம் வரை தமிழ் சமூகத்தின் விளிம்பிலேயே வாழ்ந்து வந்துள்ளனர். சங்க புலவர்கள் உவமைகளில் பலவித மலர்களும் மன்னி மணந்தன, மின்னி மிளிர்ந்தன. ஐந்திணைகளின் பெயர்களே மலர்களின் பெயர்கள்தாம். ஜெயமோகனின் உரையால் எனக்கு இதன் ஆழமும் அகலும் உறைத்தது.

ஆங்கிலேயர் ஆட்சி வரும் வரை பறைசாற்றி அலச தமிழில் அறிவியல் சார்ந்த நூல்களோ ஆய்வுகளோ இல்லையென நினைக்கிறேன். இருந்தால் தெரியபடுத்தவும். சலைவன் வழிவந்தோர் தமிழ் நிலத்திற்கு உதகை பூங்காவை போல பல புதிய ஆய்வு தளங்களை பரிசளித்துள்ளனர். அவற்றை தழுவிய நூல்கள் சிலவே. சலைவனுக்கோ தாவரவியலுக்கோ வாழ்த்து பாடல் உள்ளதா என்றறியேன். தோன்றியது எழுதினேன். உதகை பூங்காவை குறிஞ்சிவன மலர்கடிகை என்றும், தாவரவியலை புதுத்திணை என்றும் நான் புனைந்தது மிகையாகாது என்றே நினைக்கிறேன். வீரமாமுனிவர், சென்னைப்பட்டணத்து எல்லீசன் வழியில் அயலவன் சலைவனை தமிழனென மொழிந்துள்ளேன்.

கவிதைகள்

தொடர்புடைய கட்டுரைகள்
1. சங்க இலக்கியம் – ஜெயமோகன் உரை  (ஒலிப்பதிவு)
2. தமிழில் கலைச்சொற்கள் – ஜெயமோகன் கட்டுரை
3. டார்வினுக்கு ஹுக்கர் செய்த உதவி
4. கம்சிலோவின் உயிரின கணக்கு



Wednesday, 7 June 2017

Punjabis Marwadis Parsis in Madras

These are my notes from a lecture by Anuradha Oberoi on August 23, 2016 at the Press Institute of India, Taramani, as one of the five Madras Day lectures held over the week. Her talk was supposed to be about five communities, including Sindhis and Bengalis, but I have notes only for these three. I cant remember if she ran out of time, or my fingers gave up typing on the cellphone. 

Punjabis in Madras There were only four Punjabi families in Chennai before the India-Pakistan Partition. Most notable names are General Gill and Sri Dhawan, who picked up partition refugees from Madras Central railway station and gave them food shelter and community support. The early community were mostly traders, who did not emphasize education, dismissive of it, now totally different. Now there are several first generation IIT graduates. Extremely friendly,  often lived beyond their means, spent loads of money on clothes. This is captured by the phrase Jeb me ek, haath me das (one rupee in the pocket, ten in the hand). They suffered Culture Shock in the first few years at the insularity of Chennai but now prefer Chennai to Punjab. Life is more casual here. Punjabis are much more skeptical about women's education than south Indians, think women should stay home with kids.

Marwadis in Madras  Marwadis never address each other by name, only by relationship term like chachee, bhabi etc. Extremely supportive of each other socially, helping cook etc. They lend each other money at low rates, but dont loan to outsiders, that is non-Marwadis, at least not at the same low rates. They spend a lot on weddings, far beyond their means. Joint families are mostly the norm. The majority  of Marwadis are vegetarian, except Rajputs. They use lot of basin in cooking. Marwadis tend to recreate their homeland, the Marwar region of Rajasthan-Gujarat, wherever they go. Taking people for theertha yatra (journey to sacred rivers and temples) is considered very blessed. Wherever we go we have a home. People three generations apart will happily stay at relatives houses on tour. Tremendous community help, often exploited.

Parsis in Madras Only 210 Parsis are left in the city now. It's a very articulate community. Elegance in conversation. 

The early legend is of Zoroastrian migrants from Iran (called Pars or Persia, hence the Parsis) fleeing the invasion of Islam, who first settled in Gujarat. When they asked for some land to stay, the king at that time showed them a full bowl of milk to indicate there was no space for them. The leader asked for a spoon of sugar, stirred it in the milk, and indicated that they would sweeten the land without taking up space, like sugar in milk. This delighted the king who allowed them to stay on five conditions.

Parsis are also noted for their tremendous community help. They provide low rent housing to fellow Parsis like Marwadis. Self depreciating humor. Ardent bike lovers. "We love bikes because they don't talk back, like our wives". Love eggs. They are polite to everyone but mix socially only amongst  themselves. The first Parsis in Madras made money as dubashis and in opium trade but spent money on philanthropy.

They don't allow conversion into community and hence have the problem of shrinking numbers. There has been  a Population Implosion. This is a subject of earnest debate within the community, but has not resulted in any significant change. If they drop below twenty five thousand globally, they will be declared a tribe. Parsi priests in Madras will not do rites for cremated, only for those taken to Tower of Silence (in Mumabi), in accordance with the original Avestan traditions of Zoroastrians. Vultures are extinct in Chennai, so no Tower is feasible here.

You may like these other blog essays
2. A comparative timeline of Gujarat and Tamilnadu
3. Marriages in India - some statistics
4. Madras and its American connections
5. A Madras Day Interview - Sriram V & Sanjay Subramaniam
7. FW Ellis: An Englishman's Tamil inscription
8. A Welsh evening in Madras

Sunday, 28 May 2017

Atyantakaama Pallava’s Poem – a musical experiment

On the southern portion of the west facing wall in the Ganesha Ratha and on the northern wall of  the Dharamaraja Mandapam, one can find the same eleven stanza Sanskrit inscription, written in Pallava Grantha script. Word for word, they are the same text, identifying both as temples built by a Pallava King who called himself Atyantakaama (He of Endless Desires), and in both the temple is called Atyantakaama Pallava Ishvara Graham , that is, the house of Ishvara of Atyantakaama Pallava. Both are temples for Siva, as the text of the poems describe.

The poem is in anushtubh chandas, where each stanza has four parts, each of which has eight syllables. Some of the stanzas use a poetic style called virodha aabhaasa, which is a known style in Sanskrit of describing the same object using phrases that mean opposite things. Here the object is Siva, the God for whom Atyantakaama built these temples. The identity of this king Atyantakaama Pallava is the subject of scholarly debate, with opinion varying that it is Mahendra Pallava, his son Narasimha Pallava (alias Mahamalla), the latter’s grandson Parameshvara Pallava, or his son RajaSimha Pallava. The correct identity is irrelevant to the primary purpose of this essay, and the musical video accompanying it, which is to showcase the beauty of the poetry and its musical value.

Here is the video, with Sudharsanam’s rendering of the song. 

Here is the verse in Sanskrit, in the modern Devanagari script, for those can read it and need no translation:

संभवस्तिथिसंहारकारणं वीतकारणः
भूयात् अत्यन्तकामाय जगदां काममर्द्धनः
अमायः चित्रमायः असौ अगुनः गुणभाजनः
स्वस्थः निरुत्तरः जीयात् अनीशः परमेश्वरः
यस्य अङ्गुष्ट भराक्रान्त कैलास स दशानन
पातालं अगमन् मूर्धना श्रीनिधिस्तं विभर्ति अजं

Let us examine the first stanza. It reads:
sambhava stithi samhaara kaaraNam veeta kaaranaH
bhUyaat  atyantakaamaya jagatAm kAma mardanaH

My translation:
            Let He who is the cause of Creation, Preservation and Destruction, but himself without Cause,
            And is also the destroyer of Kaama (the God of Love)
            Grant to He of Endless Desires, the World.

You can see the mischievous play on words by the poet here, quite typical of the poetic inscriptions of Mahendra Varma Pallava, in his various cave temples at Mandagapattu, Dalavanur, Siyamangalam, Mahendravadi and Tiruchi. Atyantakaama (whether Mahendra himself, or one of his descendants), uses various epithets of Siva as birudas (titles) for himself, so the phrases may mean either Siva or the king, based on the context. Asking the Destroyer of Kaama to grant the whole world to one who calls himself the Pallava of Endless Desires, is the height of impudence. But it is also quite common in Hindu devotional Bhakti literature, especially in the Tamil country, where the devotee expects God to fulfill his or her desire.

Word meanings
sambhava - Creation
stithi - Preservation
samhaara - Destruction
kaaraNam, kaaranaH - Cause
veeta - without
bhUyaat  - grant
atyantakaamaya – to Atyantakaama
jagatAm – the world
kAma – Desire (also the name of the God of Love)
mardanaH - Killer

Let us examine the second stanza. It reads:
amAyaH  citramAyaH asau aguNaH guNabhAjanaH
svastaH niruttaraH jeeyaat anIshaH paramEshvaraH

My translation:
            Let Him win,
who is Non-Illusion but also himself the Great Illusionist,
            who is without qualities but Endowment of all qualities,
who is Self-Existent but without superior,
who has no Lord, but is the Supreme Lord

Virodha abhaasa in full flow. Lockwood believes the reference to Parameshvara here implies that the inscription was authored by the Pallava of the same name. Otherwise it is one of two stanzas (along with the sixth) where the king uses phrases only to describe Siva.

Word meanings
amAyaH  - Non-illusion (i.e, the Absolute Truth)
citramAyaH – the Great Illusionist
asau - him
aguNaH – He without quality (i.e One imossible to qualify)
            guNabhAjanaH – The Endowment of all qualities
svasthaH – Self Existent
niruttara - without Superior
jeeyaat – Let win
anIsha  - the Unmastered
paramEshvara – Ultimate Master

Let us examine the third stanza. It reads:
yasya angushta bharA krAnta kailAsa sa dashAnana
pAtAlam agaman mUrdhnA srinidhiH tam bibharti ajam

My translation:
He whose toe’s weight pressed Kailasa so hard that Ravana was pushed into the Netherworld,
Srinidhi (another title of Atyantakaama Pallava) bears Him, the Unborn (Siva).

Perhaps the Pallava bore a small lingam in his hair (or his crown). Here he gently mocks Ravana, who tried to lift Kailasa, but was pushed to the netherworld by an annoyed Siva for that audacity. So the Pallava comes across as more favored than the legendary Ravana. In the video, I’ve used a sculpture from the Kanchi Kailasanatha temple for this phrase, that I fancy might be of Siva resting his foot on Rajasimha.
 
Is this Siva's foot on Rajasimha Pallava?
Word meanings
yasya – whose
angushta – toe
bharA krAnta – weight
kailAsa – the Mountain Kailasa
sa - him
dashAnana –TenFaced (i.e. RavanaH)
pAtAlam - Netherworld
agaman - sent
mUrdhnA - head
srinidhi – the bearer of Prosperity (a title of the Pallava King)
tam - him
bibharti - bears
ajam – the Unborn (i.e Siva)

The beauty of these poems captivated me, and I wondered why they could not be rendered as song. My friend Sudharsanam immediately stepped up, set some of these stanzas to music (Sahana raga) and recorded them. I had the pleasure of  playing this at a seminar in Coimbatore, organized by the Rotary Club, where I was invited to speak on the Rock-Cut temples of the Pallavas. And what better visuals than the Atyantakaama’s sculptures at Mamallapuram to visually enhance the delight of the song?

I am surprised that such beautiful poems, in inscriptions, are not more popular among the literati. Not a single inscription is ever discussed in a class text book, which is a shame, considering the wonderful history and literature they represent. What a pity that only the literature of poets is taught in Indian schools and colleges, and not the poetry of kings, scientists, mathematicians, sculptors, etc.

These labeled collages shows all the sculptures used in the video.

Collage 1: Pictures from Dharamaraja Ratha


The pashupati image is from Arjuna’s Penance, the panel Rshbhaantika from Arjuna Ratha. The other sculptures are all from the middle floor of the Dharamaraja Ratha, except that of AtyantaKaama Pallava, which is on the ground floor western corner of the southern wall. While there are two Samhara Murthy sculptures, oddly there is none of KamaMardhana in Mamallapuram, even though the poem refers to this aspect of Siva in the first stanza.
Collage 2: Pictures from Shore temple and Olakkanesvara temple

In this other collage, the sculptures in the upper row are from the Shore temple, except the Gangadhara which is from the AdiVaraha Mandapam, a temple in worship. The sculptures in the lower row are from the Olakkaneshvara temple, on top of the main hill.

If you liked this song, you might enjoy this previous video which I made with a Tamil song, featuring sculptures of Siva from various temples.
  
For the controversy over authorship of these monuments, read Saurabh Saxena’s blog or Prof Swaminathan’s Powerpoints (I learn about Mallai from him).

My other blogs on Mamallapuram sculpture
மாமல்லபுரத்து உழைப்பாளர் சிலை 

A mathematician's poem - Mahavira in Ganita Sara Sangraha

ஆயிரம்திருதிராஷ்டிரர்கள் – சஞ்சய் சுப்பிரமணி கச்சேரி 2016

Friday, 26 May 2017

Are Russians reading my blog?

I have taken a very long hiatus from posting anything new on my blog. About five weeks, so far. The average daily readership has dropped, but surprisingly not by a large amount. 
Russian readers?

are Russians reading so much Tamil

Oddly, the most hits seem to be coming from Russia. Even more oddly, these Russian readers seem to be reading mostly Tamil essays on my blog. I don't know anyone in Russia,certainly not fans of my Tamil writing. I wonder if these Russian readers that Blogger Stats is reporting are really Indian readers, maybe even in Chennai, who are visiting the site through Russian routers or gateways. In which case, I wonder how reliable are the statistics of readership on Blogger.

I had this same question a few years earlier, when people seemed to be reading my blog from all kinds of remote countries - even Latvia and Cape Verde. 

Google seems to be letting Blogger / Blogspot run on automatic, with no significant improvements or even changes ( perhaps revenue or utilitiy is very low on blogs, and most traffic has shifted to better platforms on Google; or other social media like Facebook or Twitter). 

Thank you readers 

In the meanwhile, I am now in the fourth year of my blog. Thank you readers for continuing to read, while there is such a vast treasure of information on the web.

While Badri Seshadri's blog seems to be still a popular gateway, even though he has reduced his blogging frequency, nowadays I get quite a few readers via Facebook too.

Earlier brief notes about my blog
1. A year of my blog 
2. More notes on my blog readers - and least read essays

Friday, 14 April 2017

ஹேவிளம்ப புத்தாண்டு - விண்ணியல் குறிப்பு


April 14, 2017 - சித்திரை 1, 2017 ஹேவிளம்ப வருடம் 

April 14, 2017 - சித்திரை 1, 2017 ஜய வருடம்
தமிழ் புத்தாண்டு வாழ்த்துகள். இன்று (ஏப்ரல் 14, 2017) சித்திரை மாதம் முதல் நாள் (இது சவன தினம் - solar day). மேலும் த்ரிதியை திதி (lunar day). மேலும் இன்று விசாக நட்சத்திரம் (stellar or sidereal day). பாரத பண்பாட்டில் மூன்றையும் அனுசரிப்பது பண்டைய வழக்கம். ஸ்டெல்லாரியம் மென்பொருளில் படம் எடுத்து இன்றைய இரவு விண்ணின் கோலத்தை காட்டியுள்ளேன். சித்திரை நட்சத்திரம் அருகே வியாழன் இருக்கும் (ஒரு மாசம் வாடகை கொடுத்துவிட்டார் அந்த பிரஹஸ்பதி, மெதுவாகவே அடுத்த வீட்டுக்கு செல்வார்).

2014-ல் தமிழ் புத்தாண்டு இன்று போல் த்ரிதியையில் வராமல், பௌர்ணமி அன்று வந்தது, அதாவது அன்றே சித்ரா பௌர்ணமி. இரண்டும் சேர்ந்து வருவது அபூர்வம் (ஆனால் அதிசயம் அல்ல - ஏறக்குறைய முப்பதாண்டுக்கு ஒரு முறை வரும்). ஆனால் அன்று செவ்வாய் கிரகமும் சந்திரனோடு உதித்து, அஸ்தமித்தது. அது இன்னும் கொஞ்சம் அபூர்வர்ம். 2017-ல் செவ்வாய் கிழக்கே இல்லாமல் மேற்கே காணலாம். விஜய் மால்யா, லலித் மோதி ஞாபகம் வந்தால் பழி ஐபிஎல்-லுக்கே.

சித்திரை நட்சத்திரம் அன்று சித்திரைக்கு அருகே இருந்த சந்திரன், இன்று விசாகம் அருகே இருப்பதால் இன்று விசாக நட்சத்திரம். கொஞ்சம் குழப்பமிருந்தால் திதி-நட்சத்திரம்-சவண நாள் வித்தியாசம் பற்றிய விளக்கத்திற்கு,  இந்த வலைப்பூவை படிக்கவும்.

எச்சரிக்கை - முழுதாக குழம்ப வாய்ப்புண்டு.

இந்திய விண்ணியல் கட்டுரைகள்

Thursday, 6 April 2017

ஏப்ரல் 7 – பாரத நாட்டு சுதந்திர தினமா?




மேலுள்ள படங்களில் ஒருவரை யாவரும் அறிவர் – அமெரிக்க ஜனாதிபதி ஏப்ரகாம் லிங்கன். அமெரிக்காவில் அடிமை முறையை ரத்து செய்து, கறுப்பின மக்களை விடுவித்த வரலாற்று நாயகன். அமெரிக்காவில் வெள்ளையரோ செவ்விந்தியரோ அக்காலத்துல் அடிமைகளாக இல்லை. லிங்கன் அடிமைமுறையை ரத்து செய்து சட்டம் கொண்டுவந்ததால், அதை எதிர்த்து அமெரிக்க தேசத்திலிருந்து பல தென் மாநிலங்கள் பிரிந்து, கான்பெடரசி (சங்கம்) எனும் தனி நாடு அமைத்தன. இந்த தனி நாடை எதிர்த்து போர் தொடுத்து, வென்று, மீண்டும் அமெரிக்காவில் சேரவைத்தார் லிங்கன். அடிமை முறையின் மனிதாபிமானமற்ற கொடுமையை ஒழிக்க போர் தொடுத்து, லட்சக்கணக்கில் எதிரிகளை கொல்ல கட்டளையிட்ட லிங்கனையும், அவரை ஆதரிப்பவரையும், ஹேரியட் பீச்சர் ஸ்டவ் என்ற பெண்மணி எழுதிய “டாம் மாமாவின் குடிசை” எனும் நாவல் மிகப்பெரிய பங்களித்ததாம். இந்திய சுதந்திர போராட்டத்துக்கு ஜாலியன்வாலா பூங்காவில் நடந்த படுகொலைக்கு சமமாக இந்த நாவல் அமெரிக்காவில் கருதப்படுகிறது.

எழாத சில கேள்விகளை நாம் கேட்போம். அமெரிக்கா தனது சுதந்திர தினத்தை ஜூலை நான்காம் தேதி கொண்டாடுகிறது. 1776ஆம் ஆண்டு, ஜூலை 4 அன்று பிலடல்பியாவில் கூடிய பதிமூன்று மாநிலத்து அமெரிக்கர்கள், ஆங்கிலேய அரசிடமிருந்து விடுதலை பெற்றுவிட்டதாக ஒரு அறிக்கை அச்சிட்டனர். இதன் பின்னர் ஆங்கில அரசு அந்த பதிமூன்று மாநிலங்கள் மேல் போர் தொடுக்க, ஜார்ஜ் வாஷிங்க்டன் தலைமையில் அமெரிக்கர்களின் படை பல ஆண்டுகளுக்கு பின் விடுதலை பெற்று தங்களை ஐக்கிய அமெரிக்க மாநிலங்கள் என்ற சுதந்திர  நாடாக அறிவித்துக்கொண்டனர். ஆங்கில கொலோனிய ஆட்சியிலிருந்து விடுதலை அறிவித்த ஜூலை நான்காம் நாளைவிட, அடிமைத்தனத்தை ரத்து செய்த ஜனவரி முதல் நாளை அல்லவா அமெரிக்கா சுதந்திர தினமாக கொண்டாடவேண்டும்? அடிமை முறைய ரத்து செய்த லிங்கன், ஏன் பெண்களுக்கு வாக்களிக்க உரிமை தரவில்லை? அவரை தூண்டிய நாவலை எழுதிய ஹேரியர் பீச்சர் ஸ்டவ், ஏன் பெண்களுக்கு வாக்களிக்கும் உரிமையை கோரவில்லை? (அடிமை முறையை ரத்து செய்வதை விட, பெண்களுக்கு வாக்குரிமை கொடுப்பதற்கு எதிர்ப்பு அதிகமா? அதை முதலில் கொடுத்திருந்தாலும் அமெரிக்க தென் மாநிலங்கள் பிரிந்து தனி நாடு அமைத்திருக்குமா? பெண்களுக்கு1920களில் தான் வாக்குரிமை கிடைத்தது. அந்த நாளை ஏன் அமெரிக்கா சுதந்திர தினமாக கொண்டாடுவதில்லை?)

இதை போன்ற கேள்விகள் பாரதத்தில் எழுவதே இல்லை. அடிமை முறையை ஒழித்தது யார் என்று பாரத நாட்டில் யாரை கேட்டாலும் ஏப்ரகாம் லிங்கன் என்று பதில் வரும். பாரதத்தில் நிலவிய அடிமை முறையை ஒழித்தது யார் என்று கேளுங்கள். வெள்ளைக்காரனுக்கு நாம் அடிமையாக இருந்தோம், காந்தி சுதந்திரம் வாங்கி தந்தார் என்ற பதில் வரும். மற்ற நாடுகளில் அடிமை முறை நிலவியதா, யார் எப்பொழுது அதை ஒழித்தனர் என்ற கேள்வியே எழாது. பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் கொலோனிய ஆட்சியும் அடிமை முறையும் உலகெங்கும் நிலவின. லிங்கனுக்கு முன் எத்தனை நாடுகள் அடிமை முறையை ஒழித்தன? அதை ஒழித்த வரலாற்று நாயகர் யார் யார்?

போர் செய்தால் மட்டுமே வரலாறு ஆகுமோ?

இந்த படங்களை வைத்து நான் எழுப்பும் கேள்வி அதுவே. 1947பின் இந்திய வரலாற்றில் காந்தியின் தலைமையில் நடந்த விடுதலை போராட்டமே பிரதானம். ஆங்கிலேயருக்கு நாம் அடிமையாக இருந்தோம், காந்தி நமக்கு சுதந்திரம் வாங்கி தந்தார் என்பது தாரக மந்திரம். பாரதியின் கவிதையிலும், பால கங்காதர திலகரின் உரிமை குரலிலும், விவேகானந்தரின் போதனைகளிலும், இவ்வகை கட்டுரைகளிலும் நூல்களிலும் இதை மட்டுமே காணலாம். 

ஆனால் உண்மையான அடிமை முறையை ஒழித்தது ஆங்கிலேய அரசு. 1833இல் கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் ஆட்சியிலுள்ள தேசங்களை தவிர்த்து, ஆங்கிலேயர் ஆட்சியிலுள்ள அனைத்து தேசங்களிலும் அடிமை முறையை ஒரு சட்டத்தால் ஆங்கிலேய பாராளுமன்றம் ரத்து செய்தது. ஏப்ரல் ஏழாம் நாள், 1843ல், கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் ஆட்சியிலுள்ள தேசங்களிலும் அடிமை முறையை ரத்து செய்தது. அந்த ஆண்டில் எல்லன்பரா துரை பாரத நாட்டின் வைஸ்ராய். அவர் படம் மேலே. அமெரிக்காவில் லிங்கனை போல், பாரத நாட்டில் போர் நடத்தி, லட்ச கணக்கிள் மக்களை கொன்று, ஊர்களை எரித்து, அடிமை முறை ஒழிக்கப்படவில்லை. ஆகஸ்டு 15ஐ விட ஏப்ரல் 7 தானே சுதந்திர தினம் என்று பாரத மக்கள் கொண்டாட தக்க நாள்?

ஒன்று கவனிக்கவேண்டும். இது கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் ஆட்சியிலுள்ள மாகாணங்களில் மட்டும் நடந்த சம்பவம். டெல்லியில் முகலாய மன்னரின் ஆட்சி தொடர்ந்தது. பாரதத்தில் பல ஹைத்ராபாத், காஷ்மீர், மைசூர், திருவிதாங்கூர், புதுக்கோட்டை, பரோடா என்று, பல ராஜ்ஜியங்கள் இருந்தன. கம்பெனி அதிகாரிகள் சிலர் இந்த சட்டத்தை எதிர்த்தனர். காரணம்? சக்தி வாய்ந்த சில இந்துக்களும் முஸ்லிம்களும், அடிமை முறை ரத்தாவதை, “தங்கள் பாரம்பரிய சமூகங்களின் சிதைவாக கருதலாம்,” என்பது அவர்கள் வாதம்.

பள்ளிக்கூடங்களில் நாம் இதை ஏதும் படித்ததில்லை; படிக்க வாய்ப்பில்லை. செய்தித்தாள்களோ, பத்திரிகைகளோ, வானொலி தொலைகாட்சி போன்ற ஊடகங்களோ இதை பேசா. காந்தி, நேரு, படேல், ராஜாஜி, விவேகானந்தர், பாரதி, தாகூர் ஒருவரும் இதை சீண்டியதில்லை. ஆங்கிலேயருக்கு நன்றி சொன்னதில்லை. இந்தியாவில் அடிமைமுறை நிலவிய வரலாற்று உணர்வே மக்களுக்கு இல்லே. எல்லன்பரா துரையின் இன்றைய விக்கிப்பீடியா பக்கத்தில் அடிமை முறை ஒழிப்பை பற்றி ஒரு சொல்லோ வரியோ இல்லை. இந்திய அடிமை சட்ட விக்கிப்பீடியா பக்கத்தில் எல்லன்பரா பெயரோ அன்றையை இங்கிலாந்து பிரதமர் ராபர்ட் பீல் பெயரோ இல்லை.

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் பற்பல நாடுகள் போர் ஏதுமின்றியே அடிமை முறையை ஒழித்தன. இருபதாம் நூற்றாண்டில் ஐரோப்பிய கொலோனிய நாடுகளிலிருந்து விடுதலை பெற்ற ஆப்பிரிக்க ஆசிய நாடுகள்  , அந்த ஐரோப்பியர்களை விட சர்வாதிகார கொடுங்கோலர்களின் ஆட்சியில் சிக்கி தவித்தன. பல சர்வாதிகார கொடுங்கோல் ஜனாதிபதிகள் திறமையற்ற வீணர்கள். கொலோனியத்தின் அஸ்தமனம் வெள்ளை ஆண்டார்களை ஒதுக்கி கறுப்பு மாநிர மஞ்சள் ஆண்டார் வர்கங்களை உருவாக்கின. எனக்கு தெரிந்து பெரும்பான்மையான் ஆசிய ஆப்பிரிக்க நாடுகள் புரட்சியோ போரோ இன்றியே சுதந்திரம் பெற்றன. 1776க்கு பிறகு நெப்போலியனும் ஹிட்லரும் மட்டுமே போரினால் வீழ்ந்த கொலோனிய சக்திகள் – இவற்றை பொதுவாக யாரும் கொலோனிய ஆட்சிகளாக கருதுவதில்லை; ஆசியாவையோ ஆப்பிரிக்காவையோ ஐரோப்பியர் ஆண்டால் அது கொலோனிய ஆட்சி; ஐரோப்பாவை ஒரு ஐரோப்பியர் ஆண்டால் அது ஏகாதிபத்திய சர்வாதிகாரம்.

மூன்றாம் நபரின் படம் இந்த வரலாற்று மௌனத்தை விளக்குகிறது. சுல்தான் சௌத் பின் அப்துல் அசீஸ் அல் சௌத். சௌதி அரேபியாவை ஆளும் அரச வம்சத்தார். இந்த குடும்பத்தின் பெயர் நாட்டிற்கும் சூட்டப்பட்டுள்ளது. அந்நாட்டில் அடிமை முறையை 1962ல் அவர் ரத்து செய்தார். அடிமை முறையை ஒழித்த முக்கிய நாடுகளில் கடைசி நாடு. அவருடைய விக்கிப்பீடியா பக்கத்திலும் இந்த சாதனை இடம்பெறவில்லை. ஏப்ரகாம் லிங்கனின் பாதி புகழாவது இவருக்கு கிட்ட வேண்டாமா? சாதனை அல்லவா அது? போர் நடத்தி லட்சங்களை கொன்று குவிக்காமல் ரத்து செய்தது அவருக்கு கிடைக்கவேண்டிய புகழில் மண்ணை தூவியதோ? எல்லன்பராவும் ராபர்ட் பீலும் இதே தவறை செய்தனரோ?

தென்னாபிரிக்க நாடு மண்டேலாவை கைது செய்து, அபார்த்தீடை அமலாக்கிய போது இந்தியா சினம் பொங்கி அந்நாட்டோடு உறவை முறித்துக்கொண்டது. அவர்களோடு கிரிக்கட் ஆட மறுத்தது. மான்சஸ்டரிலிந்து வந்த மில் துணிகளை புரக்கணித்து, நடுத்தெருவில் குவித்து, எரித்த காந்தியின் நாடு, சௌதி அரேபியா 1961க்கு முன் விற்ற ஒரு சொட்டு கச்சா எண்ணையை மறுக்கவில்லை; புரக்கணிக்கவில்லை.

எல்லன்பாரா துரைக்கு வேறு ஒரு புகழ் உண்டு. கஜினி முகமது தூக்கிச் சென்ற சோம்நாத் கோயில் கதவுகளை மீட்டெடுத்து சோம்நாத்தில் நிறுவிய ஆங்கிலேயர் அவர். ஹிந்துத்வா ஆதரவாளர்கள் யாரேனும் அவரை பேசி கேட்டதுண்டா?

ஒரு சமூகத்தின், ஒரு நாட்டு மக்களின் சித்தாந்த நிலை இது. எல்லன்பாராவையோ அப்துல் அசீஸ்பின் சௌதையோ பாராட்டினால் எந்த லாபமும் இல்லை. இந்திய ஹிந்துக்களோ முஸ்லிம்களோ தம் முன்னோர்களின் அடிமை கொடுமைகளை பேசவோ ஆராயவோ விரும்புவதில்லை.  எந்த காந்தியவாதிக்கோ, காங்கிரசாருக்கோ, அரசியல்வாதிக்கோ இதில் எந்த ஆதாயமும் கிடைக்காது. எந்த வரலாற்று ஆய்வாளரும் இதை நூலாக்கி விற்க முடியாது. இங்கிலாந்தை பாராட்டினால் “அடிமை மனம் கொண்டவனே” என்று சமூகம் பழிக்கும். லிங்கனையும் காந்தியையும் தலைவணங்கி நம்வழி நாம் செல்வோம்.

இந்த கட்டுரை படித்து உங்களுக்கு ஆத்திரம் வந்தால், கீழ்கண்ட கட்டுரைகள் ரத்தவெறியை மூட்டலாம். 

மேலே கூறிய விக்கீப்பீடியா சுட்டிகள்

Friday, 24 March 2017

Genghis Khan - and the Making of the Modern World


Imagine
A tribal born in India – say, a Bhil or Toda
who raised an army – not merely a tribal battalion
which defeated every rival kingdom in India
then conquered Persia, Egypt, China, Russia
and whose descendants ruled those nations as the Shah of Iran, Pharaoh of Egypt, Emperor of China, Czar of Russia!

That is what Genghis Khan accomplished. I used this metaphor or comparison, when I reviewed Jack Weatherford’s book “Genghis Khan and the Making of the Modern World,” for TieCon, a conference of Entrepreneurs, in Chennai, in November 2016. Before I explain why I chose this book, let us look at the author Weatherford’s metaphor.

Jack Weatherford’s metaphor

If USA were created not by educated merchants or rich plantation owners
but by an illiterate slave
who liberated his country from foreign rule
united the people
created an alphabet
wrote a constitution
established universal religious freedom
invented a new system of warfare
conquered all land from Canada to Brazil, and,
established a contiguous free market zone across continents…

that person – “illiterate slave” etc.. – would have equalled what Genghis Khan did!

It’s not easy to grasp all that (or believe even some of that) after one reading. And it clashes severely with our vague images of Genghis Khan or the Mongols of his time. Most people equate them with the most terrifying warriors in human history (which was probaly true), who beheaded thousands and razed cities (also true), and were the most savagely brutal and cruel people (false – Weatherford argues with examples, that so called civilized people of that time – Italians, Persians, Germans, Chinese etc – were far more cruel and brutal).

But look at some elements of that list again –
1.      Created an alphabet
2.      Wrote a constitutuion
3.      Established universal religious freedom
4.      Established a free market zone

Genghis Khan????!!! Really??? Alphabet, Constitution and free market are not usually associated with marauding empire builders, leave alone Genghis. But that simply shows the deep and historical bias that most historians have (and eagerly jumped upon by believing readers and peoples, proud of their own heroes). Most Westerners – Europeans - are quite eager to believe that Alexander the Great (whose record of genocide and destruction of cultures is rarely matched in history) brought civilization to the barbaric Asians. They also believe the same of the Roman Empire, European Colonialism of Africa Asia and South America (but not Atilla or Napoleon or Hitler or Stalin’s colonizations of Europe). Pakistani text books teach that Islam brought culture to India. India’s own history books while critical of earlier Islamic invasions, go into paroxysms of joy about the delights of Mughal rule, while also painting European colonialism in pure vileness. Twentieth century history according to Indian text books on history, is fifty terrible years of British rule when Congress was a noble sacrificing heroic opposition, followed by fifty glorious years of Congress rule overcoming all the terrible opposition parties and “foreign powers.” For context, these three perspectives on history may be of some interest.
 
My book review at TieCon
Photo: Venkatesh Krishnamoorthy
You will have to read the book or at least, listen to the audio recording of my review for further details on Genghis Khan’s accomplishments. Actually I was struck by the subtitle of the book “and the Making of the Modern World.” Again, a phrase that one does not associate with the Mongols or Genghis. But then Weatherford is not the only historian who makes this claim regarding Genghis Khan.

Here are some other interesting facts:

1.     Did you know that Genghis Khan built more bridges than any other ruler in history?
2.     The Mongols made pants and trousers globally popular (the Europeans were early adopters, they used to wear togas and tunics and robes before that – Romans, Greeks, Crusaders, Goths).
3.     It was the collapse of the Mongol empire and the resulting massive inflation in Asian cottons, silks and spices, that prompted Columbus, Vasco da Gama, Magellan to find a sea route to India.
4.     The longest tale in Geoffrey Chaucer’s “Canterbury Tales” is about Genghis Khan!
5.     Genghis Khan exempted doctors, lawyers, scholars, teachers from tax. No democracy in the world has done or will ever do that. (Most Hindu kingdoms in India exempted doctors, teachers, barbers and priests from tax. There were no lawyers).

The Mongols defy almost every standard pattern in history, in the eyes of John Green, who did a marvelous series of ten minute videos on world history. “Except the Mongols,” is a standard phrase he uses, quite justifiably.

Do I agree with Weatherford that Genghis created the Modern World? No, I don’t. My views are closer to those of Vaclav Smil, who mocked this claim in his book “Creatingthe Twentieth Century.” I believe the modern world is the result of the Industrial Revolution, which was more important than all political and social revolutions combined. But the book is a marvel, I respect his claim – given the history of Genghis Khan before he conquered Mongolia, what he did after that was utterly astounding. And unparalleled.

The organizer of TieCon, V Chandrasekhar, an entrepreneur himself, is a friend who liked my other book reviews, and asked me to review two books for TieCon. The other book  I reviewed was Alan Beattie’s “False Economy.

Genghis Khan is an unusual person to interest entrepreneurs, I would have thought, but my review of this book drew nearly twice the crowd of my review of Beattie’s book about Economics. You can see Beattie’s video explaining his book here, the video of my book review in Tamil here and the audio of my TieCon book review of Beattie’s book here.

In case you missed the links…
  1. Video of my Genghis Khan book review at TieCon
  2. Audio download of my book review of Genghis Khan
  3. Video of Jack Weatherford on Genghis Khan
  4. Video of my book review of False Economy (in Tamil, at Gandhi Center)
  5. John Green’s Crash Course – World History

My other book reviews (all in Tamil)
  1. Madrasapatnam
  2. Harry Potter 
  3. Darwin’s Armada

Blog


Genghis Khan - book review banner

Dinner at TieCon with V Chandrasekhar, family and friends

Saturday, 18 March 2017

தமிழிசையில் மிளிரும் சிற்பங்கள் - அசையும் பொருளில் இசையும் சிவனே


ஆங்கிலத்தில் இந்த பதிவிற்கு தலைப்பு வைத்து எழுதியதால் சிலர் படிக்கவில்லை என்று நினைக்கிறேன். சென்ற வாரம் செய்த பதிவே, மீள்.



இந்த  வீடியோ படத்தை பார்க்கவும். பார்த்தபின் சில சிற்பங்களுக்கு விளக்கத்தை கீழே படிக்கலாம்.

கல்கி இயற்றிய “சிவகாமியின் சபதம்” சரித்திர நாவலை 2000த்தில் படித்தேன். அந்த நூல் இந்திய கலையின் ரசிக்கும் ஆர்வத்தை தூண்டியது. தமிழக கோவில்களிலுள்ள சிற்பங்களையும்  ஓவியங்களையும் ஐம்பொன் சிலைகளையும் ரசிக்க தொடங்கினேன். 2005-ல் முதன் முறையாக, ராஜசிம்ம பல்லவன் எழுப்பிய காஞ்சி கைலாசநாதர் கோயிலுக்கு சென்றேன். அங்குள்ள சிற்பங்களின் அழகும் பன்மையும் பாவமும் கலைநயமும் கண்டு மலைத்தேன் மிரண்டேன் மயங்கினேன். 2006-ல் முதன் முறையாக எல்லோரா சென்றேன். ஒரு மலையை குடைந்து ஆலயம் செய்த ஆற்றலில் திளைத்து திகைத்து பிரமித்தேன்.

2008ல் முனைவர் சித்ரா மாதவனின் உரைகளை கேட்ட பின் சிற்பக்கலையில் ஆர்வம் மிகுந்தது. பல சிற்பங்ளின் அடையாளம் அதன் முதலே கண்டுகொண்டேன். பேராசிரியர் சுவாமிநாதனின் இயக்கத்தில் மாமல்லபுரம் கலைஉலாவிற்கு சென்ற பின் ஆர்வம் ஆழமானது.

பாரத நாட்டில் இருபதாம் நூற்றாண்டில் திரைப்படமும் அதற்கான இசையும் மிகச்சிறந்த கலைகளாக, புகழும் ரசனையும் பெற்ற கலைகளாக விளங்கினாலும், சிற்ப ஓவிய கலைகளுக்கு அதற்கு நிகரான புகழோ ரசனையோ இல்லை. அப்படி நிலவும் ரசனையும் பதினைந்தாம் நூற்றாண்டிற்கு பின் தோன்றிய சிற்ப ஓவியங்களுக்கே உள்ளது.

கர்நாடக ஹிந்துஸ்தானி ஆகிய செவ்வியல் இசைகளுக்கு இருக்கும் ரசிகர் கூட்டத்தில் ஒரு சிறு பங்கே, செவ்வியல் சிற்பங்களுக்கோ ஓவியங்களுக்கோ நிலவுகிறது. கலைஞர்களும் தேர்ந்த ரசிகர்களும் தத்தம் துறைச்சிமிழ்களில் சிக்கிவிடுகிறார்கள். இலக்கிய ரசிகர் சிலரே இசையிலோ சிற்ப ஓவியத்திலோ நாடட்டியத்தில்லோ ஆர்வத்தை வெளிப்படுத்துவர். இசைப்பிரியர்களுக்கு சிற்பம் தெரிவதில்லை, மேலோட்டமாகவே ரசிக்கின்றனர். 

பண்டைக்காலத்து சிற்பிகளின் நாட்டிய கலை ரசனையும் ஆழத்தையும் அறிந்த பொழுது என்னை கவ்விய வியப்பு விஸ்மயம் உறுதியாக மற்றவரையும் கவ்வியிருக்கும்; கவ்வும். (கவ்வுவியப்பு என்று ஏதாவது வினைத்தொகை உள்ளதா?)

இந்த வீடியோ (காணொளி) தமிழிசையோடு சிற்பகலையை கலக்க என் முயற்சி. இதனால் நானும் மகேந்திர வர்ம பல்லவனை போல் சங்கீர்ணஜாதி என்று எனக்கே பட்டமளித்து கொள்ளலாம். கண்ணதாசனின் பாடல் வரிகளுக்கு எவ்வளவு சிறந்த முன்னோடியாக சிற்பங்கள் திகழ்கின்றன என்று மலைப்பதுண்டு. உங்களை அந்த மலைப்பை பகிறவே என் எண்ணம், இந்த படம்.

நடராஜன் என்னும் ஆடவல்லானாக சிவனை நாம் யாவரும் அறிவோம். ஆனால் சிவபெருமானின் மற்ற அபிநயங்கள் சிலருக்கு புதிதாக இருக்கலாம் – குறிப்பாக சதுஷ்ர தாண்டவர், ஊர்த்துவ தாண்டவர் (காலை தூக்கி நின்றாடும் தெய்வம்), கஜசம்ஹாரர், வட்டணைகள் பட நடந்து மாயம் பேசும் பிட்சாடணர், திரிபுரம் எரித்த விரிசடை கடவுளின் நாட்டியம் புதிதாக இருக்கலாம்.

1.   வீணாதர சிவன் – இரு குடங்களுடன் இன்று நாம் காணும் வீணை பதினேழாம் நூற்றாண்டில் தஞ்சையில் ஆண்ட மராட்டிய மன்னர் ரகுநாத நாயகர் வடிவமைத்தது. பழைய சிற்பங்களில் வீணை ஒரு நீண்ட கம்பை போன்றே இருந்தது.
     வீணாதர மூர்த்தி, காஞ்சி கைலாசநாதர் கோயில்

வீணாதர மூர்த்தி, பிரம்மேஷ்வரர் கோயில், 
               புவனேஷ்வரம், ஒரிசா
2.    மிருதங்கம் வாசிக்கும் தட்சிணாமூர்த்தியை காண்பதரிது. கோவில்பட்டி அருகே கழுகுமலையில் இந்த சிற்பத்தை காணலாம்.
மிருதங்க தட்சிணாமூர்த்தி, 
கழுகுமலை

3.    
பரத முனிவர் நாட்டிய சாத்திரத்தை இயற்றினார். அவருக்கு தண்டு முனிவர் பாடம் நடத்தினாரா? தண்டு முனிவர் என்று கேள்விப்பட்டதுண்டா? அவருக்கு பரமசிவன் கற்றுத்தந்த கலையே தாண்டவம்! (பாண்டுவிலிருந்து பாண்டவர் போல).
தண்டு முனிவருக்கு நாட்டியம் போதிக்கும் சிவன்
               தர்மராஜ ரதம், மாமல்லபுரம்

4.    சிதம்பரம் சபாநாயகர் கோயில் கோபுரத்தில் நாட்டிய கரணங்களின் சிற்பங்களை காணலாம்.
            பரத நாட்டிய கரணங்கள், சிதம்பரம் கோயில்

5.    பலரது (செருக்கை) கர்வத்தை சிவன் அடக்கியுள்ளார். கைலாச மலையை தூக்க முயன்ற ராவணனின் செருக்கையும், மார்க்கண்டேயனை காலனிடமிருந்து காத்து, காலனை காலால் மிதிக்கும் காட்சிகளும் இங்கே
                                காலாரிமூர்த்தி 
                      கொடும்பாளூர் மூவர் கோயில்

          கைலாய மலையை தூக்க முயலும் ராவணன், 
                  எல்லோரா, மகாராட்டிரம்


6.    
மௌனத்தில் சனகாதி முனிவர்களுக்கு பரமசிவன் ஞானம் போதிக்க, சிங்கமும், மானும், யானையும் ஒன்று கூடி அமைதியாய் அடங்கியுள்ளன.

                      தட்சிணாமூர்த்தி, 
         காஞ்சி கைலாசநாதர் கோயில்


7.    எதிலும் இயங்கும் இயக்கம் என்பதை காட்ட இமைய மலையும், தேவரும் கந்தர்வரும் சூரியசந்திரரும் முனிவரும் சீடரும் கின்னரரும் கிம்புருடரும் நரரும் நாகரும் சிவகணரும் பாயும் கங்கையும் மரமும் விலங்கும் தகுமோ?

பார்த்தனுக்கு பாசுபதம் அளிக்கும் பரமன் மாமல்லபுரம்
திருவிளையாடல் படத்தில் இந்த பாடல் காட்சி

இந்த படத்தை நீங்கள் ரசித்தால் நான் இயற்றி என் பெரியம்மா அலமேலு பாடிய காஞ்சி கைலாசநாதர் கோயில் வாழ்த்தையும் ரசிக்கலாம். அந்த பாடலை பற்றிய விளக்கம் இங்கே